counter create hit

مطالب مرتبط:
نگاه یک منتقد به جشنواره فیلم فجر ۳۶

نگاه یک منتقد به جشنواره فیلم فجر ۳۶

به گزارش جهان نیوز، جعفر گودرزی منتقد و نویسنده سینما و همچنین نایب رییس انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران طی یادداشتی به بررسی سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر پرداخت. در این یادداشت چنین آمده است: «ما ساده بودیم. از همان ابتدای جشنواره که شایعا ...

مانی حقیقی: فقط پناهی در لیست سیاه قرار ندارد

مانی حقیقی: فقط پناهی در لیست سیاه قرار ندارد

دنیای تصویر آنلاین: زمانی که «اژدها وارد می‌شود» در بخش مسابقه‌ی جشنواره برلین ۲۰۱۶ نمایش داده شد سر و صدای زیادی به پا کرد، حالا مانی حقیقی با کمدی سیاه «خوک» به این جشنواره بازگشته. در «خوک» قاتل سریالی کارگردانان مشهور را گردن می‌زند و حسن(حسن معجونی) از ای ...

نویسنده ای که زمان نوشتن به گریه می افتد! +تصاویر

نویسنده‌ای که زمان نوشتن به گریه می‌افتد! +تصاویر

علل افول جامعه از ارزش های دینی در کلام حضرت زهرا(س) + صوت

ساعت: 11:15 منتشر شده در مورخ: 1396/12/01 شناسه خبر: 1316263 حجت‌الاسلام والمسلمین رفیعی به تبیین علل افول جام ...

کامبیز دیرباز در یک سریال کمدی

خبرگزاری مهر: تصویربرداری سریال «کلاف های رنگی» به نویسندگی حسین تراب‌نژاد، کارگردانی وحید امیرخانی و تهیه‌کنندگی سیدمرتضی فاطمی هفته آینده کلید می خورد. این سریال ۱۵ قسمتی مضمونی‌ کمدی و اجتماعی دارد که پیش تولی ...

«مادری» جایگزین فیلم مجید مجیدی شد

«مادری» جایگزین فیلم مجید مجیدی شد

به گزارش جهان نیوز، در پی لغو اکران فیلم سینمایی «آن سوی ابرها» به کارگردانی مجید مجیدی، شورای صنفی نمایش تصمیم به اکران فیلم سینمایی «مادری» به کارگردانی رقیه توکلی گرفت. گفتنی است؛ اکران فیلم سینمایی «آن سوی ابرها» به کارگردانی مجید مجیدی که قرار بود از ا ...

نمایشگاه «بگرد تا ببینی»؛ محملی برای اشتراک تجربیات

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نمایشگاه گروهی تصویرسازی «بگرد تا ببینی» روز جمعه با کیوریتوری معصومه اعتبارزاده در گالری ایده برپا می‌شود. در معرفی این نمایشگاه که با هدف آشناسازی مخاطبان برپا می شود، آمده است: ساخت یا ایجاد تصویر ...

حمله کیهان به فرخ نژاد: فرقی بین بسیجی ها با اراذل و اوباش داعشی قائل نیستید؟

وی در توئیت دیگری هم نوشت: «دیشب از ساعت 9 شب تا 5 صبح از نزدیک شاهد اتفاقات ناگواری بودم که واقعا دردناک و غم انگیز بود.حجم دود و آتش و گاز اشک‌آور و فحش و فریاد بسیار زیاد بود و در دو طرف میدانی که شبیه جبهه‌های جنگ بود آدمهایی با سلاح‌های س ...

خوک، یک فیلم جاندار با حس و حالی فلینی وار!

خوک، یک فیلم جاندار با حس و حالی فلینی وار!

دنیای تصویر: نخستین واکنش منتقدان به سینمایی خوک اثر مانی حقیقی که شب گذشته در برلین به نمایش گذاشته شد:   دبورا یانگ منتقد هالیوود ریپورتر :«خوک» هم به طرز قابل قبولی کارش را با نمایش شور و ناامنی کاراکتر پشت دوربین انجا ...

روزنامه جوان: فیلم فمنیستی چطور به جشنواره فجر راه یافته؟

روزنامه جوان: فیلم فمنیستی چطور به جشنواره فجر راه یافته؟

پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : جوان نوشت: سهیل بیرقی در نشست رسانه‌ای بعد از اکران «عرق سرد»، داشتن افکار فمنیستی را انکار نکرد. مهر تأکید بر پیروی از مکتب فکری فمنیستی، در حالی است که در سال‌های اخیر تأکید ش ...

چرا وزیر ارشاد هیچکدام از فیلمهای جشنواره فیلم فجر را ندیده است؟

چرا وزیر ارشاد هیچکدام از فیلمهای جشنواره فیلم فجر را ندیده است؟

پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به سی و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر آمد. عصر روز پنجشنبه 19 بهمن سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پر ...

ادیب الممالک فراهانی؛ از شاعری در مداحیِ قوی دستان تا پیوستن به صف استبدادستیزان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از فراهان خبر؛ ادیب الممالک فراهانی در زمره چیره دست‌ترین سخن سرایان سده‌های اخیر تاریخ ادبی ایران است. میرزا صادق ادیب الممالک در روز چهاردهم محرم ۱۲۷۷ ه.ش در روستای گازران از بلوک فراهان اراک متولد شد. ...

از عکس «زن بی حس ظن» تا تحقق رویا در پاریس

خبرآنلاین: گالری‌ها و نگارخانه‌های تهران در اولین جمعه بهمن ماه با افتتاح بیش از 40 نمایشگاه، با حال و هوایی بهاری به استقبال علاقه‌مندان به هنرهای تجسمی می‌روند. اولین جمعه از ...

لیلا حاتمی: دوست داشتم در «خوک»، خودم را مسخره کنم

آی سینما: در حالی که حضور لیلا حاتمی با فیلم «خوک» در جشنواره برلین تحت الشعاع اظهار نظر سیاسی او در نشست پرسش و پاسخ این فیلم قرار گرفته است، او در گفت‌وگویی کوتاه درباره خود فیلم هم صحبت کرده است. فیلم جدید مانی حقیقی در بخش مسابقه برلیناله 2018 حاضر است. ...

جایزه جشنواره فیلم برلین برای «درساژ»

جایزه جشنواره فیلم برلین برای «درساژ»

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در مراسم اختتامیه بخش نسل جشنواره فیلم برلین ٢٠١٨، جایزه ویژه هیئت داوران این بخش به «درساژ» از ایران تعلق گرفت. هیئت داوران این بخش از جشنواره برلین در بیانیه خود، «درساژ» را فیلمی با داستانی هوشمندانه و شخصیت ...

میراث ادبی خواجه نصیرالدین طوسی/ سررشته به دست ما و ما حیرانیم

ساعت: 08:54 منتشر شده در مورخ: 1396/12/05 شناسه خبر: 1318241 امروز روز بزرگداشت یکی از بزرگترین اندیشمند ...

حاتمی کیا از منتقد های وابسته!

حاتمی کیا از منتقد تا وابسته!

اخبار; روزنامه ملی امروز در یک یادداشت از صادق مرزی نوشت: بدون اخیر "ابراهیم حاتمی کیا" بسیاری از اخبار است که ایجاد ارزش خبری در شهر فینیکس می ایستد و به بالاترین حد ممکن است. این گفت و گو از این کلمات چیزی است که تعیین کننده خط نقاشی که کمتر کسی دیگری ناراحتی خود را به او داد این در علاوه بر این به ققنوس به دریافت و درک برخی از زبان گفتاری است. اما مگر این کلمات بزرگ چه بود به یک اندازه به آغوش لحظه و حتی به اندازه خاموشی ترین از سوی دیگر برای تلفن همراه خود را? آیا شما به جز مورد ' "وابسته" را به عنوان او صحبت کرد یک زبان جدید را بررسی کنید که به اندازه واکنش نسبت به او شکل گرفت؟ آیا کسی نمی دانست فیلم آخر ابراهیم حاتمی کیا همچون 2 اثر پیشین او محصول کدام موسسه سینمایی است؟ آیا کسی شکی در آن داشت که حاتمی کیایی که پرکارترین کارگردان دفاع مقدسی کشور است خود را مدیون شهدا می داند؟ آیا این نخستین بار بود که او در قامت یک منتقد به جریان سینمایی ایران شوریده بود؟ اینها و حجم انبوهی از سوالات مشابه همگی یک جواب دارد و آن «خیر» است؛ پس دقیقا چه اتفاقی افتاد که ابراهیم حاتمی کیا بار دیگر و این بار در آغاز دهه چهارم فیلمسازی خود باز هم بر سر زبان همگان افتاد و موج جدیدی در تقسیم بندی های سینمایی ایجاد کرد؟ پاسخ به این سوال قطعا مستلزم آن است که ابتدا به ماهیتی از ابراهیم حاتمی کیا بپردازیم که او را همواره در سطح یک کارگردانی کشور، تبدیل به کارگردانی پیشرو و جریان ساز کرده است. حاتمی کیا پیش و بیش از هر چیز «فرزند زمانه» خود بوده است، او همواره سینمایش را به جای استانداردهای روشنفکری در معادلات ملموس اجتماعی خود پایه گذاری کرده و در همین سطح نیز توقف نداشته است، دوربین سینمای او روایت «حال» بوده با تلنگری به «آینده». در کارنامه سینمایی او اگر 3 فیلم نخست را که سعی در ارائه تصویری عرفانی (نه انتقادی) از جنگ داشته اند، کنار بگذاریم، او راوی داستان هایی در زمان حال برای تلنگر به آینده بوده است؛ او حال را با ارزش هایی که از گذشته به ارث برده به مقام مقایسه می کشاند و هشداری به آینده پیش رو می دهد و بر همین اساس نیز طبیعی است که او در عین وفاداری به ارزش های انقلابی (به جا مانده از گذشته) لبه تیز انتقادات خود را به سوی آینده نشانه می گیرد تا توأمان، رویکردی انتقادی و در عین حال انقلابی را نسبت به سوژه های متعدد داشته باشد و این چیزی است که از تغییر و تحولات ارزشی جامعه در مسیر توسعه در «آژانس شیشه ای» تا مساله ای همچون سقط جنین و آینده مناسبات و ارزش های خانوادگی در «دعوت» قابل تماشاست. پس چنانکه مشهود است او نماینده موجی انتقادی از سینماست که به جای کوباندن «وضع نامطلوب موجود» بر سر «ارزش های پیشینی»، مسیری معکوس را طی می کند و با کوباندن «ارزش ها» بر سر «وضع موجود» هشداری نسبت به دوری این دو از یکدیگر می دهد. تمام قهرمانان سینمایی او همیشه شورشی را به نمایندگی از ایده آل های انقلابی نسبت به وضع غیرانقلابی رهبری می کنند. آنها نقد می کنند، هشدار می دهند، حتی گروگان (شاهد) می گیرند اما هیچ تیشه ای به ریشه گذشته نمی زنند. آنها فرزندان «حال» هست و «آینده» ای را تصویر می کنند که در آن ارزش های به جا مانده از «گذشته» روز به روز کمرنگ تر می شود، نسبت محافظی که به اختیار می خواهد حافظ شخصیت نظام باشد با نسبت بادیگاردی که مزدورانه می خواهد از جان یک شخص دفاع کند آخرین موردی بود که در سینمای او تصویر شد. حال با در نظر داشتن چنین پیش زمینه ای نسبت به موقعیت روایتگری ابراهیم حاتمی کیا شاید بهتر بتوانیم به ارزیابی علت خروش اخیر او و موج عظیم بازتاب هایش بپردازیم. حاتمی کیایی که مطلع نطق خود را بر قید «وابسته بودن» می گذارد، کارگردانی است با 3 دهه سابقه فیلمسازی در انتقادی ترین سطح آن، او همواره به نقد سیستم می پرداخته و حالا می گوید به وابستگی به این سیستم افتخار می کند و این دقیقا همان تناقض پرسش برانگیزی است که حاتمی کیا را کماکان در قله سینمای ایران نگه داشته است. او پیشرو جریانی است که نقد می کند و حتی گزنده ترین زبان را نیز برای این کار انتخاب می کند اما نقد را در خدمت بازگرداندن وضع نامطلوب موجود به نظام ارزشی باقیمانده از گذشته (اندیشه ها و اصول تغییرناپذیر انقلابی) قرار می دهد و بر همین اساس راهی انقلابی-انتقادی را در پیش می گیرد که ممیزه او با جریان غربزده سینمای کشور است. اگر آنها نقد می کنند، مسیر نقدشان عبور از چیزی است که حاتمی کیا را وادار به نقد کردن برای رسیدن به آن می کند، آنها نقد می کنند تا با پرداختن به وضع موجود ارزش ها بی اعتبار شوند اما حاتمی کیا نقد می کند تا وضع موجود را بابت دور شدن از ارزش ها بی اعتبار جلوه دهد. برای گروهی که وضع موجود را همچون پتکی بر سر ارزش ها می زنند، «حکومتی» بودن نشانه ای از تقید به ارزش هاست، پس حتی در دولتی ترین فیلم های شان سعی را بر آن می گذارند تا خود را جدا از حکومت معرفی کنند اما برای گروهی که می خواهند ارزش ها را همچون کاسه آبی بر صورت جامعه مبتلا شده به وضعی نامطلوب بپاشند، «حکومتی» خطاب شدن هرچند با نیت کنایی و مخرب باشد اما منفی جلوه نمی کند، چرا که آنان نقد می کنند تا حکومت را تقویت کرده باشند. معلوم نیست که واکنش ها به سخنان ابراهیم حاتمی کیا تا چه زمانی ادامه پیدا می کند و چه تاثیراتی بر روند استقبال مردم نسبت به ساخته آخر او می گذارد اما آنچه محل شک نیست، آن است که سخنان اخیر حاتمی کیا می تواند تقسیم بندی موجود اما نامشهود میان منتقدان وضع موجود را شفاف تر و روشن تر از گذشته کند، آنها که نقد می کنند تا ارزش های به ارث رسیده از گذشته را تعین ببخشند و آنان که نقد می کنند تا دیگر ارزشی از گذشته به ارث نرسد. این تقسیم بندی سینمایی را می توان به غالب تقسیم بندی های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی تعمیم داد تا مشاهده کرد که خاستگاه انتقادی منتقدان موجود چه هست، چرا که دیگر تمام جریانات حاکم بر کشور سعی می کنند خود را با انتقادات شان اعتبار ببخشند و آنچه می تواند ممیزه ای میان این جریانات انبوه انتقادی باشد، آن است که خاستگاه مطلوب آنان برای انتقاد در کدام سو است.